Nathan Arkwright groeide op in de begintijd van scifi. Samen met leeftijdsgenoten zoals Pohl, Anderson, Asimov en Heinlein schrijft hij voor bladen zoals Astounding en beleeft hij de Gouden Jaren. Zijn boeken over de Space Patrol leveren hem een bescheiden kapitaal op en aan het eind van zijn leven laat hij dat na aan een in het leven te roepen stichting die het bouwen van een ruimteschip nastreeft, zodat de mensheid minder kwetsbaar is voor bijvoorbeeld inslagen van grote meteorieten.

Je zal in dit boek geen diepgaande drama zoals bij Greg Bear, gedachtenexperimenten zoals bij Greg Egan, of uitgebreide technologische filosofie zoals bij Neal Asher vinden. De focus van Arkwright is de positieve boodschap die science fiction aan de wereld geeft. Het is meta-scifi: voelt aan als klassieke scifi en verwijst veelvuldig naar feiten, namen en gebeurtenissen uit de geschiedenis van science fiction. De schrijfstijl en de optimistische boodschap passen daar goed bij en voor de liefhebber van klassieke scifi (Clarke, Asimov, Heinlein, …) voelt het alsof hij de Gouden Jaren zelf meebeleeft.

Advies: warm aanbevolen voor de liefhebbers van het werk de grote meesters!