Captain Jack is geen onderdaan van big pharma geworden, met zijn patenten en grote geld. In plaats daarvan reverse-engineert ze medicijnen/drugs (de lijn is dun geworden) en deelt ze die uit.

Newitz schetst een sterk kapitalistische samenleving die zou voort kunnen komen uit de onze: toen robots intelligent genoeg werden om zich ertegen te verzetten dat ze eigendom zijn, hief de mens gewoon het verbod op lijfeigenen op – het was niet langer verboden om personen te bezitten.

In Autonomous kraakt Jack de formule van een nieuwe drug die ervoor zorgt dat je je werk leuk vindt. De drug blijkt echter verslavend te zijn en dat is verboden, wat de patenthouder ernstige problemen op zou kunnen leveren. Twee agenten van het bedrijf worden op haar af gestuurd om het probleem zo snel mogelijk ‘in de doofpot’ te stoppen, en niet per se op de zachtzinnigste manier.

Het verhaal wordt verteld vanuit beide invalshoeken: vanuit Jack met haar verleden, haar vrienden, liefdes en passies en vanuit de twee agenten, waarvan er een een kunstmatig intelligente robot is. Zijn/haar brein is weliswaar menselijk maar wordt voornamelijk gebruikt voor gezichtsherkenning en het lezen van emoties. De twee agenten ontwikkelen een bijzondere band, waarmee ook de genderdiscussie wordt aangestipt: is de robot mannelijk of vrouwelijk, en maakt dat ├╝berhaupt uit?

Een fijne technothriller met een kritische blik op relevante zaken, geschreven door iemand die weet waar ze het over heeft.