De term ‘Halo:’ had ik af en toe voorbij zien komen op Tweakers.net en daarom heb ik er weinig aandacht aan besteed: voor spelletjes moet je de tijd nemen. Ik was daarom redelijk skeptisch toen ik begon aan Greg Bears Halo: Cryptum. Ik wist niet zeker of dit boek met het spel te maken had. Achteraf bleek van wel en had ik dat geweten dan had ik er nog eens over nagedacht.

Greg Bear is echter een steengoeie schrijver en zelfs zijn technothrillers vind ik geweldig. Daar kan je je niet echt een buil aan vallen, dacht ik. Halo komt echter uit de pr-koker van Microsoft en we weten allemaal wat daaruit komt…

halocryptum

Het Halo-universum zit interessant en goed doordacht in elkaar. Het verhaal is aardig. De karakters zijn naar Bear-maatstaven matig maar relatief aan gemiddelde schrijvers redelijk. De ingrediënten zijn er allemaal maar op de een of andere manier wordt het niet één geheel. Het leek of het voor iemand anders was geschreven en achteraf werd ook duidelijk waarom: het is gewoon een verhaal dat bedoeld is als achtergrond bij een schietspelletje. Als je graag Halo speelt dan zal het vast een geweldig boek zijn.

De scifi die we van Bear gewend zijn biedt vaak een nieuwe kijk op de werkelijkheid en inzichten in de mens. Halo biedt voornamelijk inzichten in het fictieve Halo-universum. Technisch niks op aan te merken.