Wat een bijzonder boek! De schrijver zei erover dat hij bewust science fiction en fantasy heeft gemixt, gewoon om te kijken hoe dat zou gaan.

Kolonisten op een planeet hebben een manier gevonden om hun ziel naar een ander lichaam over te brengen en zijn hiermee feitelijk onsterfelijk. Als iemand aan een nieuw lichaam toe is, wordt bekeken hoe hij zijn leven heeft geleefd en aan de hand daarvan wordt hij al dan niet in een nieuwe kaste gereïncarneerd. De karakters hebben namen als Vishnu, Krishna en Mahasamatman, ook bekend als Buddha.

Het hele verhaal lijkt te bestaan uit Hindoe- en buddhistische verhalen, alleen maken de goden gebruik van technologie om hun macht te behouden.

lordoflight

Het boek bestaat uit zeven hoofdstukken die niet in chronologische volgorde staan. Het bizarre effect is dat hoofdstuk zes naadloos overgaat in hoofdstuk een en dat hoofdstuk zeven uitnodigt tot onmiddellijke herlezing van het boek, waarbij meteen allerlei andere aspecten van het verhaal duidelijk worden.

Ik ben geen fantasyliefhebber maar Lord of Light kan je prima als scifi lezen: alle magie wordt verklaard aan de hand van technologie. Zelazny brengt hiermee de Niven-variant van de derde wet van Clarke in praktijk: Clarke stelde “Elke ver genoeg gevorderde technologie is niet te onderscheiden van magie” en Niven stelde daartegenover: “Elke voldoende uitgelegde magie is niet te onderscheiden van technologie.”

Op Wikipedia staat een bijzonder uitgebreide behandeling van Lord of Light. Het is leuk om achteraf meer over de religieuze, historische en mythologische figuren waarop de personages zijn gebaseerd, te kunnen lezen. Let op: bevat een flinke hoeveelheid spoilers.

De versie die ik heb, is uit de reeks ‘SF Masterworks’ en vooralsnog blijkt die vlag de lading goed te dekken.