Machinehood, door S.B. Divya

‘Welga’ – ik had de naam nog nooit gehoord, maar het is een verbastering van Olga. Tegen het eind van deze eeuw heeft Olga (Welga) Ramirez een zeldzaam ding: een vaste baan. Ze is een soort glamourbodyguard, waarbij ze met een klein team op een bijne rituele manier rijke mensen beschermt tegen demonstranten. Geen van alle partijen wil doden of gewonden maar ze willen wél allemaal bekendheid, dus hoewel het er soms hard aan toegaat, gaat het meer om de symbolische dan om de praktische kant van het beroep.

Voordat ze hiermee begon, leidde ze een speciale militaire eenheid naar de enige op Aarde overgebleven plek die niet 24 uur per dag onder surveillance stond van het alle wereldbewoners: de Maghreb. Verraden door haar regering heeft ze gezworen nooit meer als militair te werken. Ze werkt samen met haar partner, die liever geen zogenaamd shield is maar het vaste inkomen verkiest boven de losse klusjes van de gig economy, waarin verreweg de meeste mensen hun brood moeten verdienen.

Om hun werk goed te kunnen doen maken shields gebruik van zips, pillen die je sneller, slimmer en sterker maken. Voor elke tak van sport zijn er wel pillen en de mensen die ze ontwerpen worden er stinkend rijk mee; zo ook Welga’s cliënt. Een aanslag op de cliënt wordt opgeëist door de een groep genaamd The Machinehood, en Welga is de aangewezen persoon om tot de bodem uit te zoeken wie het zijn en waarom ze tegen het ontwerpen van pillen zijn.

Ik denk dat Machinehood een goed beeld geeft van de wereld in 2095 als we doorgaan op de ingeslagen weg: elk huishouden kan in zijn eigen keuken designerpillen printen; de overheid stuurt dagelijks een update voor een waarlijk antivirus uit; de meeste mensen werken voor een habbekrats zonder vaste contracten; en alles en iedereen is voor iedereen te volgen op een internet waar ze toegang toe hebben via wearables, of soms implantaten, zoals Welga.

Het verhaal is goed gebalanceerd tussen actie, mysterie en menselijkheid en weet de seeet spot te raken tussen wat nu is, waar we naartoe lijken te gaan, en speculatie. Het biedt de vocabulaire om na te denken over welke rechten we toe moeten kennen aan een kunstmatige intelligentie die beweert zelfbewust te zijn, of misschien die kant op gaat. Machinehood stelt vragen die misschien actueel worden en in elk geval aanzetten tot nadenken over welke rechten we aan mensen moeten geven als we ze als machines behandelen.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Back to Top