Peter Watts, wie kent hem niet van zijn fantastische roman Blindsight? Een van de betrekkelijk weinige gerenommeerde scifi-schrijvers die realistische aliens opvoert.

In 2010 won hij een Hugo voor Best Novelette voor The island. Samen met deze novelle, Giants en Hotshot (lees ze gratis op zijn site), vormt The freeze-frame revolution de Sunflower Cycle. Hoewel het volgens Watts zelf niet nodig is om de andere delen te lezen, helpt het wel om te begrijpen waar het nou eigenlijk om gaat: de bemanning van een wormgatenmakend ruimteschip ter meerdere glorie van de mensheid (ze kunnen dan sneller van A naar B reizen) is op een missie van 65 miljoen jaar. Het vliegt namelijk op relativistische snelheden. Aan het roer staat Chimp, een domme ai. Dom omdat ai’s slimmer dan een mens niet in de hand te houden zijn, maar niet heel veel dommer. De mensen aan boord slapen en Chimp maakt ze om de paar duizend jaar wakker om één kant van een wormgat te maken.

De bemanning overziet de enorme tijdsspanne niet en wordt nerveus en wil het liefst in opstand komen tegen Chimp, maar ze slapen voornamelijk en slechts een handvol wordt om de paar duizend jaar gewekt. Valt daar wel tegenop te coördineren?

Watts is een IKEA-schrijver: hij geeft je dialoog en feiten en de rest moet je zelf in elkaar zetten. Lees tussen de regels door, combineer dat met andere verhalen en denk er zelf over na. Watts geeft je de onderdelen; je maakt zelf het verhaal.

Je moet ervan houden. Als je Blindsight kon waarderen, kan je dit gerust ook lezen. Als je houdt van grootse ideeën en geen voorkauwerij dan is dit prima lectuur voor je. Met 180 pagina’s houdt dit het midden tussen een roman en een novelle; de schrijver zelf zweert dat het een novelle is. Zoek het zelf maar uit.