Cory Doctorow voegt sinds jaar en dag de daad bij het woord: hij is niet alleen een verklaard tegenstander van het auteursrechtensysteem maar geeft ook veel van zijn werk uit onder de Creative Commonslicentie. In Triangulation 295 legt hij uit dat Walkaway daar een uitzondering op is, voornamelijk omdat het praktisch onmogelijk is om een hele berg uitgevers in de korte beschikbare tijd uit te leggen wat hij wil, waarom en hoe dat dan tot uitvoering te brengen. Wél heeft hij voor elkaar gekregen dat zijn boek zonder drm wordt uitgegeven zodat het niet eenvoudig is te achterhalen wie het precies ‘gelekt’ heeft. Deze visie komt ook vaak in de thema’s van zijn verhalen terug. Het gaat dan niet alleen om boeken maar om eigenlijk alles waarop een patent kan rusten.

In Walkaway volgen we een los-vaste groep vrienden die de maatschappij de rug toekeren omdat ze zich overbodig voelen: ze hebben het gevoel dat de kapitalistische wereld hen ziet als economisch overbodig en zo ook behandeld worden. ‘Walkaways’ zijn mensen die er hetzelfde over denken en zich vestigen in zelfstandige groepen, vaak anarchocommunistisch van aard. Ze gebruiken geen geld en omdat alles eenvoudig te printen is, is er geen schaarste. Iedereen is welkom en wie iets niet bevalt, loopt weg en begint ergens anders opnieuw. Rijke kapitalisten zien deze ontwikkeling als een bedreiging voor hun macht en gebruiken hun invloed op de media en de staat om de Walkaways het leven zuur te maken.

Het verhaal is echter niet het belangrijkste van het boek. Minstens even belangrijk zijn de maatschappijkritische discussies die erin gevoerd worden. Een goed deel van de pagina’s is gevuld met discussies over hoe de wereld in elkaar zit, waar die naartoe gaat en wat voor invloed we daarop kunnen uitoefenen. Belangrijke thema’s daarin zijn de onhoudbaarheid van het kapitalisme bij het wegvallen van schaarste, de achterliggende hebberigheid en het egoïsme dat de mens zou moeten overwinnen. Een heel aantal andere pagina’s zijn overigens gevuld met weinig verhullende bijna pornografische passages.

Doctorow geeft ons een blik op een mogelijke toekomst die aanbreekt als bepaalde technologieën wat verder gevorderd zijn. Ik kan niet verklappen welke precies maar het gaat om zaken die in ieder geval theoretisch mogelijk zijn maar waarvan hun materialisatie moeilijk kan worden bevat in het licht van de huidige stand van zaken. (Maar wie –
buiten een aantal lucky guessers – had in de jaren ’70 kunnen bevatten dat we vandaag praktische telepathie en zelfrijdende auto’s zouden hebben?)

Je moet ervan houden, de stijl van Cory Doctorow. Lees je graag Wikipedia, hou je van sociopsychologie en volg je (bio)technologie op de voet dan is dit er een om van te smullen.

Advies: verplichte kost voor wie scifi vooral leest om na te denken over de impact van technologie op de maatschappij.