Het geüploade brein van Bob wordt als software ingezet als besturing voor een ruimtesonde voor onderzoek naar exoplaneten die geschikt zijn voor kolonisatie. Dat is de kortste samenvatting die ik voor We are legion kan geven en meer wil ik er ook niet over verklappen want er zitten best wat verrassingen aan het begin van het boek. Ik raad ook iedereen aan er van tevoren zo weinig mogelijk over te lezen.

Niet elke bladzijde van We are legion is een dijenkletser maar Bob heeft een fijne dosis droge humor en relativeringsvermogen en menig it’er zou zich best in hem kunnen herkennen: hij handelt op een rationele manier. Op zijn reis vinden we een heel aantal filosofische ideeën die zo langzamerhand best relevant worden, zoals: wat is de definitie van een persoon? Is een persoon altijd het resultaat van zijn verleden? Kan een mens zonder emotie leven?

Persoonlijk vind ik dat de ideeën, de humor en de actie wat beter over het verhaal verdeeld hadden kunnen worden maar alles bij elkaar vind ik het een goed gelukt boek: een plezier om te lezen en moeilijk om weg te leggen. Het is een leuke mix van klassieke scifi, het naderende posthumanisme en ouderwetse space opera. Best grote ideeën maar op een praktische manier benaderd (des Bobs).

Advies: lezen!