Huurmoordenaar Peter Casswell is in dienst van een private onderneming. Hij heeft een implantaat waarmee hij zijn perceptie van de wereld tijdelijk zes keer sneller kan maken, wat zijn denkprocessen en reactievermogen ten goede komt. Hij is een bijna onverslaanbare vechtmachine en beschikt over de nieuwste wapentechnologie. Na elke missie worden zijn herinneringen aan de missie gewist en zo heeft hij het het liefst: hij voelt zich schuldvrij. En hij verdient er goed aan. Het nadeel is dat hij geen ervaring opbouwt. Toch doet hij íets goed want ze hebben hem nog niet ontslagen.

Ik las ergens dat je de achternaam van deze schrijver uitspreekt als ‘Haf’. Dat maakt verder niks uit maar ik vond het fijn om te weten. Je krijgt die naam elke keer dat je het boek pakt te zien natuurlijk. Niet dat dat vaak is want het is moeilijk om weg te leggen.

De omslag van Zero World deed mijn verwachting van het boek enorm dalen. Ik dacht dat het de zoveelste actie-technothriller zou zijn. Een technothriller is het wel, in de zin dat er een hoog Q-gehalte is en de hoofdpersoon een James Bond-achtige actieheld. Maar er is een duidelijke science-fictioncomponent die essentieel is voor het verhaal, met achterliggende grote ideeën en al.

Los daarvan is Zero World bijzonder snel: de schrijver sleurt je vanaf het begin mee en laat je in een sneltreinvaart alle hoeken van de wereld (en meer) zien en telkens als je denkt dat je even op adem kan komen dan rent hij verder. De nodige humor ontbreekt niet.

Het verhaal heeft de stijl van een James Bondverhaal gecombineerd met de actie van John Wick die kwader is dan gebruikelijk.

Voor een scifi-actie-technothriller is Zero World bijzonder goed geschreven en ik kan iedereen warm aanbevelen om het te lezen.